حق

امشب تب کرده‌ام لابد:
انگار سرم کوره و هی در آن هیزم نریز!

آن دوردست‌ها آتشی اما نه دودناک؛ نه:
آتش‌فشان در سر من است!

ذوب می‌شوم:
تکه‌های مغزم و چشم‌های‌ام تکه‌تکه!

مادر زمین امشب جشن بگیرد و پای بکوبد:
خاک‌اش را خون پاشیده‌‌ام چون!

بر صلیب نه:
این‌جا مصلوب دست تو-اَم!

سه میخ؛ حاشا:
پنج‌میخ‌ام کن بر سرانگشتان‌ات!

از هم بدَرَم:
من نیز نذر خرافه‌ی تو!

- بخند به قه‌قاه:
فریفتار سیب سرخ‌ام!

گازَش بزن:
خون!-